Добро утро. Бастијан.
Пак сонував, тато, ја сонував мама.
Разбирам, сине.
Но мора да продолжиме понатаму, нели?
Бастијан. ние сите си имаме одговорности.
Неможеме да дозволиме смртта на мама...
...да биде оправдување за незавршувањето на работата, нели?
Да.
Сине, време е јас и ти да направиме еден разговор.
Вчера ми се јави твојата наставничка по математика.
Таа вели дека ти...
...си цртал коњи во твојата тетратка по математика.
Еднорози. Тоа се еднорози.
Што?
Ништо.
Таа исто така вели дека ти не ја пишуваш домашната на време.
Многу сум разочаран што ти не се ни обиде да се зачлениш во пливачкиот тим.
А за тие часови по јавање што ги сакаше....
Ти велиш дека сакаш коњи но се плашиш да се качиш на вистински.
Веќе си доволно возрасен за да ја задрќиш главата подалеку од облаците...
...и да ги чуваш двете нозе на земја.
ОК.
Престани да мечтаеш. Почни да се соочуваш со проблемите. ОК?
Е така, мислам дека убаво си позборувавме.
Треба уште да зборуваме.
Убав ден, сине. Немој повторно да задоцниш за училиште.
Но, вчера не задоцнив.
Еј, ене го клошарот.
Клошар, имаш кеш за нас денеска?
Да го фатиме !
Неможеш да ни избегаш.
Готов си, плачко!
Ќе те фатиме!
-Каде ти се парите? -Немам пари!
Немаш пари? Маминото синче се чува.
Ако немаш пари, одиш во ѓубре.
Можеби плачкото ќе се покака внатре.
Кој ти рече дека смееш да излезеш надвор од ѓубрето?
Оди назад внатре.
Не пак.
Не пак!
Кај одиш, лигуш?
-Отиде натаму. -Каде?
Бегај од тука! Не сакам многу деца.
Уште си тука? Не ме ли слушна?
Се криеш, нели?
Флиперницата е подолу на улицава.
Тука ние само продаваме мали правоаголнести објекти. Се викаат книги.
За нив треба напор, а тие не испуштаат звуци.
Ајде поздрав сега.
Ги знам јас книгите. Имам 186 книги дома.
Стрипови?
Не, Сум ги прочитал Островот на скриеното богатство...
... Последниот Мохиканец, Волшебникот од Оз...
...Господарот на прстените, 20000 милји под морето, Тарзан.
Од кого бегаш?
Едни деца од училиште.
Зошто?
Ме фрлија во ѓубре.
Зошто не им удриш по една по носот?
Не знам.
За што е таа книга?
Ооо, оваа книга е нешто специјално.
Па, што е?
Погледни.
Твоите книги се безопасни.
Додека ги читаш...
...се замислуваш дека си Тарзан или Робинзон Крусо.
И тоа ми се допаѓа во нив.
Но потоа ти се враќаш и повторно си мало момче.
Како тоа мислиш?
Чуј.
Дали некогаш си бил...
...Капетан Немо...
...затворен во својата подморница додека гигантската лигња те напаѓа?
Да.
Не се ли уплаши дека нема да можеш да избегаш?
Но тоа е само приказна.
Токму за тоа зборувам.
Оние кои ги читаш...
...се безопасни.
А онаа не е?
Не грижи се за неа.
Но штотуку рече дека--
Заборави ја.
Оваа книга не е за тебе.
Продавницата на Кореандер.
Што можам да сторам за вас?
Тие се околу 300, 370....
Ќе ми требаат неколку недели.
Тест по математика. Оооо, не!
{Y:i}"Беше полноќ во Шумата.
{Y:i}"Ветерот свиреше низ гранките на старите дрвја.
{Y:i}"Оддеднаш нешто огромно...
{Y:i}"...се пробиваше низ големите дрвја. "
Што е тоа?
Извинете ме...
...но ќе биде ли в ред ако ви се приклучам вечерва?
Знаете, патував цел ден.
Сега гледам зошто сте го избрале токму овој камп.
Има прекрасни камења!
Убав букет.
Мора да е вистинска цветна година.
Да, во право си.
Токму тие вкусни камења се причината поради која ние кампуваме овде.
-Да не е луд овој? -Не, тој е Каменојадец.
Каменојадееееец!
-Извини. -Милото тоа.
Извинете ме.
Тоа беше камен помешан од два различни вида.
Многу вкусно.
Од каде што доаѓам од север, имавме преубави вкусни камења.
Само сега...
...сега...
...нив веќе ги нема.
Знам како се случи.
Се колнам не е тоа заради мене.
Мислам дека знам што беше. Кажи ни повеќе.
Блиску до мојот дом, имаше едно прекрасно езеро...
...но одеднаш...
...го снема.
Пресуши ли езерото?
Не. Едноставно повеќе не беше таму.
Ништо веќе немаше таму. Ниту пресушено езеро.
Дупка?
Дупка би било нешто. Не, имаше Ништо.
И постануваше се поголемо и поголемо.
Најпрво, немаше езеро повеќе.
И потоа, веќе ни камења.
Ако тој продолжи вака да јаде, наскоро ни тука нема да има повеќе камења.
Вечерен Хоб, ова може да биде сериозно!
Каменојадецу...
...она што ни го кажа се случува исто така каде што јас живеам на запад
Чуден вид на Ништо уништува се.
Да. Ние Вечерните Хоби живееме на Југ и го има и таму.
Значи не е само во нашиот дел на Фантазија?
Можеби е веќе насекаде.
Можеби нашата цела земја е во опасност.
Што можеме да правиме?
Моите луѓе ме испраќаат мене во кулата на Слоновата Коска, кај принцезата, по помош.
Ние сме на истата--
Ние сме на истата мисија. После се, ако принцезата не може да не спаси...
...кој би можел?
Тогаш зошто сите ние само седиме овде...
...наместо да тргнеме на пат кон кулата на Слоновата Коска?
Што чекаме?
Да. Ајде да одиме сега.
Разбуди се!
Ајде, стара жено.
Не можеме цело време да се мрцвариме овде.
Разбуди се! Подготви се за полетување.
Ах, глупав лилјак!
Ние не можеме да чекаме на полжавот. Сакаш да те носам?
Не грижи се. Ова е тркачки полжав.
Но ние не можеме да чекаме ни еден тркачки полжав.
Навистина е тоа тркачки полжав.
На никој не му е грижа за мене и мојот глупав лилјак.
Можеби ќе биде добро да земам од овие вкусни камења, за попат....
Ништото!
Погледни!
Ене го!
Срцето на Фантазија !
Не знаев дека е толку убава.
Остани буден!
Ти реков да останеш буден.
Домот на принцезата.
Таа е нашата единствена надеж.
Пријатели, знам дека сите вие сте овдењ.
Ништото...
...го уништува нашиот свет.
Исто така знам дека...
...вие дојдовте за да...
...ја помолите принцезата за помош.
Но јас имам многу лоши вести.
Нашата принцеза е смртно болна.
Има некоја мистериозна поврзаност помеѓу нејзината болест и Ништото.
Таа умира.
Затоа, таа не може да не спаси.
Но тука можеби има една шанса.
Луѓето од низините кои го ловат лилјаковото бафало...
...имаат меѓунив голем воин.
Тој самиот има шанса да се бори со Ништото и да не спаси.
Тој е нашата единствена надеж.
Неговото име е Атреју.
Атреју.
{Y:i}"Принцезата веќе го повика големиот воин.
{Y:i}"Кога тој конечно се појави во кулата на Слоновата Коска...
{Y:i}"...тој ги носеше со него надежите на цела Фантазија. "
Мало момче!
Се извинувам, но ова не е време ни место за мали дечиња.
Мора да си заминеш.
Ако не ме сакавте овде, не требаше ни да ме повикате.
Да ли е тој мрднат?
Не те повикавме ние тебе. Ние го повикавме Атреју.
Јас сум Атреју.
Не Атреју Момчето.
Атреју Воинот.
Јас сум единствениот Атреју помеѓу Луѓето од низините.
Но можам да си се вратам на ловот на пурпурното бафало.
Чекај!
Врати се, те молам.
Ако ти навистина си Атреју кој го повикавме...
...ќе сакаш да одиш на мисија?
Да, секако.
Каква мисија?
Да најдеш лек за Императорката...
...и да го спасиш нашиот свет.
Никој од нас не знае да ти даде совет освен ова:
Мораш да одиш сам.
Мора да ги оставиш сите оружја зад тебе.
Ќе биде многу опасно.
Некоја шанса за успех?
Не знам.
Но ако не успееш...
...Императорката сигурно ќе умре...
...и целиот наш свет ќе биде уништен.
Кога почнувам?
Сега. И мора да побрзаш, Атреју.
Ништото станува посилно секој ден.
Земи го ова.
Ауринот!
Оној кој го носи Ауринот зборува од името на Императорката.
Ќе те води и чува.
Разбуди се.
Збогум, Атреју.
Чувај се.
{Y:i}"Во истото тоа време...
{Y:i}"...на друго место во Фантазија, Чудовиште на Мракот...
{Y:i}"...започна своја мисија. "
{Y:i}"Тие патуваа без цел веќе една недела...
{Y:i}"...но тие не можеа да најдат лек за Императорката.
{Y:i}"Ниту Атреју ниту неговиот коњ, Артакс, го немаа ниту најмалиот сомнеж...
{Y:i}"...дека Чудовиштето на Мракот, Гморк...
{Y:i}"...веќе ги стигнуваше. "
Што е, Артакс?
Дали е време да тргнуваме повторно?
Знам што сакаш. Време е за јадење.
Добра идеја.
Не, тоа е одлична идеја !
Не, не премногу.
Сеуште имаме долг пат да одиме.
{Y:i}"Атреју и Артакс ги пребараа Сребрените Планини...
{Y:i}"...Долината на Скршените Надежи и Кристалните Кули...
{Y:i}"...безуспешно.
{Y:i}"И така, постоеше само уште една можност.
{Y:i}"Да се пронајде Морла, Старата...
{Y:i}"...најмудрото суштество во Фантазија...
{Y:i}"...чијшто дом беше Школкестата Планина...
{Y:i}"...некаде во смртоносните Мочуришта на Тагата. "
Ајде, момче. Ајде.
Тоа е.
Се е в ред.
{Y:i}"Секој знаеше дека кој и да и се препушти на тагата...
{Y:i}"...ќе потоне во мочуриштето. "
Добро ти оди, Артакс.
Ајде, Артакс.
Што е?
Што не е в ред?
Ајде, момче.
Што е проблемот?
Те разбирам.
Претешко е за тебе.
Артакс, тонеш! Ајде!
Сврти се! Мораш! Сега!
Бори се против тагата.
Артакс, те молам.
Не дозволувај на тагата на мочуриштето да те земе.
Мораш да се обидеш. Мораш да сакаш.
За мене.
Ти си ми пријател. Те сакам.
Артакс, глупав коњу.
Мораш да се помрднеш или ќе умреш.
Помрдни се. Те молам.
Јас нема да се откажам. Не се предавај.
Артакс!
Школкестата Планина.
Морла, Старата.
Морла.
Но тоа е невозможно. Тие нема начин да ме чујат.
Дали си ти Морла, Старата?
Не дека е битно, но да.
Те молам помогни ми. Го препознаваш ли ова?
Па...
...не сме го виделе...
...Ауринот веќе долго време.
Ние?
Има и некој друг тука со тебе?
Ние не сме зборувале со никој друг...
...илјадници години.
Така ние почнавме да си зборуваме...
...со себеси.
Морла, ти носам ужасни вести.
Дали знаеше дека Императорката е болна?
Не дека е битно, но да.
Всушност, не ни е гајле.
Ако јас не ја спасам, ќе умре.
Постои едно ужасно Ништо ја завзема земјата.
Не ти е ли грижа?
Не ни е ни грижа...
...дали ни е грижа или не.
Да не си настината?
Не. Ние сме алергични...
...на младост.
Ти знаеш како да и помогнеш на Императорката, нели?
Не дека е битно...
...но да.
Ако не ми кажеш и ако Ништото продолжи да доаѓа, и ти ќе умреш. И двете ти.
Умрам?
Тоа, ако не друго, би било нешто.
Те молам помогни ми. Ти рече дека го знаеш одговорот.
Ние сме уморни од кивање.
Оди си! Ништо не е битно.
Тоа не е точно. Ако не ти беше битно тебе, ќе ми кажеше.
Паметно момче.
Кажи ми, те молам.
Ние не знаеме.
Но можеш да го прашаш...
...Јужниот Оракул.
Како да стигнам дотаму?
Не можеш.
Тоа е 10,000 милји оддалечено.
Но тоа е предалеку.
Тоа е точно.
Заборави.
Откажи се.
Не.
Атреју не би се откажал сега.
О, момче!
{Y:i}"По многу денови и ноќи безсознание...
{Y:i}"...Атреју полека ги отвори своите очи...
{Y:i}"...и се најде себе си во чудна околина.
{Y:i}"Тој беше чист и неговите рани беа излечени. "
Си одиш толку брзо?
Јас баш ќе....
Морам да....
-Се обидував да-- -Побегнеш?
Да. Мислам, не.
Сакам деца.
За доручек?
Никогаш. Јас сум змеј на среќата.
Моето име е Фалкор.
-И моето име е -- -Атреју. И ти си на мисија.
Како го знаеш тоа?
Ти беше во несвест.
Зборуваше во сонот.
Можеш ли да отидеш позади...
...и да ме почешаш позади десното уво?
Никогаш не можам да си го дофатам.
Тука?
Добро е.
Благодарам.
Значи, малечок, ти си на пат кон Јужниот Оракул?
Да. Но тоа е безнадежно.
-Предалеку е. -Јас не би го рекол тоа.
Знаеш како да стигнеш до таму?
Секако. Тоа е тука долу.
Како се случи сето ова?
Со среќа.
Ти ме донесе целите 10,000 милји?
Не. Само 9,891 ...
...како што леташе змејот.
Ти си зачудувачки.
Да се има змеј на среќата со тебе е единствениот начин да одиш во мисија.
Работите ќе се завршат на добар начин.
Никогаш не се откажувај и добрата среќа ќе те најде.
Добро е да се има пријател повторно.
Ти имаш повеќе од еден.
Погледни.
Тргни ми се од светлината, девојко.
Ти ми ја вознемируваш мојата научна работа.
Ти и твојата научна работа.
Она што му треба на момчето сега е една од моите напивки.
На момчето ќе му требаат моите научни совети многу повеќе.
Но не додека тој не е целосно здрав.
Оди врати се во твојот дел, Енги.
Секогаш те наоѓам во мојот дел.
Тој е здрав.
Сега е мојот ред со него.
Не, немој!
Јас ќе решам кога тој е здрав. Ќе дојде твојот ред кога јас ќе кажам.
Па, мало момче, уште во бол?
Во ред сум.
Ми се допаѓа тоа. Пациентот му кажува на докторот кога е во ред.
Мора да боли ако треба да се лечи.
Испиј го тоа.
Добро?
Тоа е мојот чај од лилјакови крилја.
Во него има очи од саламандер, дрвена мов, мозоци од стари гуштери...
...крлушки од запалена морска змија.
Само од каде ти и твојот змеј дојдовте?
Кон што се стремиш?
Нешто што би го интересирало научното собрание?
Моето име е Атреју. Дојдов да го најдам Јужниот Оракул.
Ете не повторно.
Дојде на вистинското место, момче мое.
Јас сум еден вид експерт за Јужниот Оракул.
"Тоа е мојата научна специјалност."
Тоа е мојата научна специјалност.
Зошто не седнеш и бидеш тивок еднаш?
Ти биди тивка, жено.
Сега е мој ред.
Моето име е Енгивук. Таа е Ургл. Некогаш си чул за мене?
Мислам не.
Не се движиш во научните кругови.
Јас сум експерт за Јужниот Оракул.
Дојден си на вистинското место.
Не постои будала како стара будала.
Чекај! Остани тука.
Обсерваторијата. На макарата, жено.
Ајде, мрзливко! Не можеш ли побргу?
Јас го проучувам Јужниот Оракул долги години.
Некој ден ќе ја објавам мојата книга:
Целовековно проучување на Јужниот Оракул, од Професор Енгивук.
Прв дел: Раните Години.
Дали некогаш си бил во Јужниот Оракул?
Како мислиш?
Јас работам научно.
Погледни.
Тоа ли е Јужниот Оракул?
Не. Тоа е првата од двете врати кои мораш да ги поминеш...
...пред да стигнеш до Јужниот Оракул...
...и да ми ја донесеш последната информација за мојата книга.
Се разбира, повеќето луѓе...
...никогаш не стигнуваат толку далеку.
Зошто?
Очите на Сфингите...
...се затворени додека некој кој не се чувствува доволно вреден...
...се обиде да помине.
Ене еден што изгледа елегантно.
Да видиме што точно тој си мисли за себе.
Оди, плашлива мачко!
Мој ред е. Дај да погледнам. Јас сум научникот.
Тој продолжува.
Мислам дека ќе успее.
Очите на Сфингите, отворени се или затворени? Дај да погледнам.
Затворени се.
Очите се отвараат!
Успеа ли? Успеа ли?
Елегантни штитови не помагаат.
Сфингите гледаат директно во твоето срце.
Слушај.
Следниот пат остави ме јас да погледнам што се случува. Мој е телескопот.
Ќе се обидам.
Не оди сеуште. Не сум ти кажал за следната порта.
Таа е дури полоша од оваа.
Никогаш нема да успее.
Не почнувај да се сомневаш во себе. Биди убедлив.
Биди убедлив.
Трчај, Атреју!
Трчај! Сега!
Успеа.
Успеа!
И тебе ќе ти помогнат сочни витамини, исто така.
Успеа! Атреју успеа да ја мине портата на Сфингите.
-Секогаш велев дека ќе успее. -Добро.
Но тоа не е причината да паднеш од кошницата повторно.
Знаев дека ќе биде сигурен.
Бесмислица. Ти ништо не разбираш.
Најлошото доаѓа. Следна е портата на Магичното Огледало.
Атреју мора да се соочи со вистинската негова личност.
Па што? Тоа нема да биде многу тешко за него.
Така секој си мисли.
Но луѓе откриваат дека се бездушни.
Храбри мажи откриваат дека тие се всушност кукавици.
Соочувајќи се со нивната вистинска личност...
...повеќето луѓе бегаат врескајќи.
Сега, ова отиде веќе предалеку.
Што ако тие...
...навистина знаат за мене во Фантазија?
Јужниот Оракул?
Не се плаши.
Ние нема да те повредиме.
Ние те чекаме тебе веќе долго време.
Дали сте вие Јужниот Оракул?
Да, ние сме.
Тогаш вие мора да знаете што може да ја спаси Фантазија.
Да, ние знаеме.
Па, што е тоа? Јас морам да знам!
На императорката...
...и треба...
...ново име.
Ново име? Тоа е се?
Но тоа е лесно.
Јас можам да и го дадам секое име што ќе го посака.
Никој од Фантазија...
...не може да и го даде.
Само човечко дете...
...може да и го даде новото име.
Човечко дете? Каде можам да најдам едно?
Можеш да најдеш...
...преку границите на Фантазија.
Ако сакаш да го спасиш нашиот свет...
...мора да побрзаш.
Ние не знаеме...
...уште колку долго ќе можеме да го издржиме Ништото.
Фалкор!
Побрзај, Фалкор! Ништото е насекаде.
Не грижи се.
Ќе стигнеме до границите на Фантазија.
-Дали знаеш каде се тие? -Немам идеја.
Тогаш како да најдеме човечко дете?
Со среќа.
Побрзо, Фалкор! Мораме да побрзаме.
Во ред, држи се цврсто.
Каква штета тие не ме прашуваат мене.
Мојата мајка...
...имаше толку прекрасно име.
{Y:i}"Летаа и летаа додека не стигнаа до Морето на Можностите...
{Y:i}"...каде тие не можеа да продолжат понатаму."
Погледни, Атреју. Ништото.
Атреју.
Фалкор!
Каде си?
Атреју! Каде си?
Тие изгледаат како големи...
...добри, силни раце, нели?
Отсекогаш си мислев дека тоа и се.
Моите мали пријатели.
Малиот човек со тркачкиот полжав...
...Ноќниот Хобит...
...дури и глупавиот лилјак.
Не можев да ги додржам.
Ништото...
...ми ги извлече точно од моите раце.
Не успеав.
Не, ти не си тој што не успеа. Јас сум оној што не успеа.
Јас бев избраниот да го сопрам Ништото.
Но го изгубив Ауринот.
Не можам да си го најдам змејот на среќата.
И нема да можам да стигнам зад границите на Фантазија.
Слушај.
Ништото...
...ќе биде тука во секој момент.
Јас ќе седам тука...
...и ќе го оставам да ме земе и мене.
Тие изгледаат...
...како добри...
...силни...
...раце, нели?
Морла?
Артакс!
Ако се приближиш...
...Ќе те распарчам на партали.
Кој си ти?
Јас сум Гморк.
А ти, кој и да си...
...ќе ја имаш честа да бидеш мојата последна жртва.
Јас нема да умрам лесно.
Јас сум воин.
Храбар воин.
Тогаш бори се со Ништото.
Не можам. Не можам да стигнам зад границите на Фантазија.
Што е толку смешно?
Фантазија нема граници.
Тоа не е точно.
-Ти лажеш. -Глупаво детенце.
Не знаеш ли ништо за Фантазија?
Тоа е дел од човековата фантазија.
Декој дел...
...секое суштество...
...е дел од соништата и надежите на човештвото.
Затоа...
...нема граници.
Зошто Фантазија умира тогаш?
Затоа што луѓето почнаа да ги губат нивните надежи...
...и забораваат нивните сништа.
Така Ништото станува посилно.
Што е Ништото?
Тоа е празнината што останува.
Тоа е како очај...
...што го уништува светов.
И јас се обидувам да му помогнам.
Но зошто?
Затоа што луѓето кои немаат надежи...
...се лесни за контролирање.
И кој и да ја има контролата...
...ја има моќта.
Кој си ти, навистина?
Јас сум слугата...
...на силата која стои зад Ништото.
Јас сум испратен да го убијам единствениот...
...кој можеше да го сопре Ништото.
Го изгубив во Мочуриштата на Тагата.
Неговото име...
...беше Атреју.
Ако ние умираме во секој случај, Подобро би умрел борејќи се.
Дојди по мене, Гморк. Јас сум Атреју!
Фалкор!
Атреју!
{Y:i}"Тоа беше крајот на Фантазија.
{Y:i}"Само неколку мали делчиња од оној некогаш...
{Y:i}"...богат и убав свет останаа недопрени од Ништото. "
Добриот стар Фалкор.
-Можеш да видиш нешто? Било што? -Не.
Целата земја ја нема.
Знам. И сето тоа зошто јас не успеав.
Се обиде.
Може ли Кулата на Слоновата Коска сеуште да постои?
Да се надеваме, Атреју. Да се надеваме.
Пушти го Ауринот да те води.
Ако Кулата на Слоновата Коска сеуште постои, однеси не таму.
Кулата на Слоновата Коска!
Императорката.
Оди.
Зошто изгледаш толку тажно?
Не успеав, Императорке.
Ти успеа.
Го донесе со тебе.
Кој?
Детето од земјата.
Она...
...кое може да не спаси сите.
Ти знаеше за човековото дете?
Се разбира. Јас знаев се.
Мојот коњ умре, јас за малку ќе се удавев.
едвај се спасив од Ништото.
За што? Да откријам она што ти веќе го знаеше?
Тоа беше единствениот начин да се допре до земјиното.
Но јас не допрев до ниедно земјино!
Да, ти допре.
Тој страдаше со тебе.
Тој помина ни се ни што ти помина.
И сега, тој дојде овде...
...со тебе.
Тој е многу блиску, го слуша...
...секој збор што ќе го кажеме.
Што?
Каде е? Ако е толку блиску, зошто не пристигне?
Тој не сфаќа дека тој е веќе дел од Бескрајната Приказна.
Бескрајната Приказна?
Што е тоа?
Како што тој ги дели сите авантури со тебе...
...други ги делат неговите.
Тие беа со него...
...кога се скри во протавницата со книги од момчињата.
Но тоа е невозможно!
Тие беа со него кога ја зема книгата...
...со симболот на Ауринот од напред...
...во која тој ја чита својата приказна...
...токму сега.
Не можам да поверувам.
Не можат да зборуваат за мене.
Што ако тој не се појави?
Тогаш нашиот свет ќе исчезне.
И така и јас.
Како може тој да дозволи тоа да се случи?
Тој не разбира дека тој е оној кој ја има силата да го запре.
Тој едноставно не може да замисли...
...дека едно мало момче може да биде толку важно.
Дали сум тоа навистина јас?
Можеби тој не знае што треба да прави.
Што треба да направам?
Тој мора да ми даде ново име.
Тој веќе го избра.
Тој само мора да го изговори.
Но тоа е само приказна. Не е вистина.
Тоа е само приказна.
Атреју, не!
Бастијан!
Зошто не го правиш она што го сонуваш, Бастијан?
Но не можам. Морам да ги чувам моите нозе на земјата.
Изговори го моето име.
Бастијан, те молам!
Спаси не!
Во ред! Ќе го сторам тоа!
Ќе ве спасам. Ќе го правам она што го сонувам.
Зошто е толку темно?
На почетокот, секогаш е темно.
Што е тоа?
Едно зрнце песок.
Тоа е се што остана од мојата огромна Империја.
Фантазија целосно исчезна?
Да.
Тогаш се беше залудно.
Не, не беше.
Фантазија може повторно да се изгради...
...од твоите сништа и желби.
Како?
Отвори ја твојата рака.
Што ќе посакаш сега?
Не знам.
Тогаш нема да постои Фантазија повеќе.
Колку желби можам да посакам?
Колку што ќе посакаш.
И што повеќе желби посакаш...
...толку повеличествена ќе биде Фантазија.
Навистина?
Обиди се.
Тогаш мојата прва желба е....
Фалкор, подобро е одошто го замислував!
-Ти се допаѓа? -Фалкор, прекрасно е.
Фалкор, сега е како Ништото воопшто да го немало.
Атреју и Артакс!
Што друго би сакал да посакаш?
Погледни, ене ги.
Тоа е чудовиште!
Фати ги, Фалкор! Да видиме како на вас ви се допаѓа, плачковци.
Овде долу.
Ќе ве фатиме!
{Y:i}Бастијан си замисли уште многу други желби...
{Y:i}...и имаше многу други неверојатни авантури...
{Y:i}...пред конечно тој да се врати во обичниот свет.
{Y:i}Но тоа е друга проказна!